ONTiE | ‘Dubbele dingen moeten we gewoon niet meer doen’

Duidelijke afspraken, korte lijnen en beter zicht op wie wat doet. In de wijk Leusderkwartier ervaren zorgverleners dat de samenwerking rond thuiswonende kwetsbare ouderen hierdoor efficiënter verloopt. Binnen de pilot ONTiE Wlz Zorg Thuis werken huisartsenpraktijken, wijkverpleegkundigen, casemanagers dementie en specialisten ouderengeneeskunde (SO) intensiever samen. Casemanager dementie Helene Ursem en praktijkverpleegkundige Annelies Bovenhuis vertellen wat de nieuwe manier van werken hen oplevert.

Van solistisch naar samen

Als casemanager werkte Helene voorheen vooral zelfstandig. “Het is altijd een hele solistische functie geweest,” vertelt ze.

“Toen ik gevraagd werd voor de ONTiE-pilot, dacht ik meteen: dat is een mooie aanleiding om binnen Amersfoort op zoek te gaan naar wie er allemaal werken en hoe die verbanden lopen.”

Ook Annelies is heel positief: “Wat ik in deze pilot fijn vind, is dat we elkaar hebben leren kennen. Daar begint het mee. Doordat een relatief kleine, vaste groep professionals met elkaar samenwerkt, zijn de lijnen korter geworden.

Er zijn concrete afspraken gemaakt over de onderlinge communicatie en informatieoverdracht. “Er zijn in Siilo groepsapps aangemaakt rond complexe patiënten. En in het huisartsinformatiesysteem zijn afspraken gemaakt over de manier waarop informatie wordt vastgelegd, bijvoorbeeld welke thuiszorgorganisatie betrokken is en wie de casemanager is” vertelt Annelies. Voor de verdere ontwikkeling van de informatie-uitwisseling kijken de professionals onder meer naar Boards.

Eerder signaleren, eerder de juiste expertise inzetten

Volgens Annelies kan de nieuwe werkwijze ook ervoor zorgen dat problemen eerder worden gesignaleerd. Daardoor kan passende expertise eerder worden ingeschakeld. “De SO heeft hierdoor minder te maken met acute problematiek. Je bent het eigenlijk steeds een stapje voor. Doordat we er snel bij zijn, kunnen we een plan maken en op tijd de SO erbij halen.”

De stap naar de SO is kleiner geworden. Waar Helene vroeger via de huisarts de SO inschakelde, kan ze nu zelf contact opnemen. “Een mailtje sturen naar de SO, of even bellen, die stap is kleiner geworden,” zegt ze. “Die korte lijnen zorgen ervoor dat problemen sneller worden opgepakt.”

Belangrijk daarbij is een heldere hulpvraag. “De eerste vraag is: Is er een duidelijke vraagstelling? Daar gaat het vaak mis,” aldus Helene. “Alleen een gevoel ergens over hebben is niet meer genoeg.” Annelies vult aan: “Als wij een SO inzetten, moet er een duidelijke vraagstelling zijn. We sturen een verwijzing via ZorgDomein met zoveel mogelijk onderbouwing, zodat de SO vanuit een goed uitgangspunt kan beginnen.”

Effectieve zorg voor de patiënt

Voor de patiënt zit de meerwaarde volgens Helene en Annelies vooral in de samenhang tussen de zorg, en het gevoel gezien te worden. “Ik denk dat ze zich echt heel serieus genomen voelen,” zegt Helene. Annelies herkent dat: “Ik zeg altijd: ‘We overleggen onderling om het voor u zo goed mogelijk geregeld te krijgen. We houden elkaar heel goed op de hoogte.’ Dat vinden mensen over het algemeen fijn.”

Hierdoor wordt ook dubbel werk voorkomen. “Kijk je naar de toenemende vergrijzing,” zegt Annelies, “dan moeten we gewoon nog beter samen gaan werken. Dit is van de kansen waarbij dat kan. Want dubbele dingen moeten we echt niet meer doen.”

Bijvangst

Een bijkomend voordeel van de samenwerking is dat de professionals hun netwerk in de wijk beter leren kennen. Daardoor komen ook voorzieningen buiten de reguliere zorg, zoals in het sociaal domein, sneller in beeld. Annelies vertelt: “Er zijn veel meer opties om mensen ondersteuning te bieden, bijvoorbeeld door het Odensehuis, een ontmoetingsplek voor mensen met dementie. Daar hadden wij nog nooit van gehoord, dus daar kunnen wij onze patiënten nu ook op attenderen.”

Advies: zoek elkaar op

Voor andere wijken die met deze werkwijze willen starten, heeft Annelies het advies: “Zoek elkaar op. Stel eerst voor jezelf een lijstje samen van met wie je regelmatig te maken hebt. Zo staat op de website van Huisartsen Eemland een overzicht van welke SO gekoppeld is aan welke wijk. Belangrijk is ook dat huisartsen vanaf het begin aanhaken en dat de hele groep – dus de SO, de huisarts, de praktijkverpleegkundige, de casemanager en mensen van de thuiszorg – tijd wil investeren. Want in eerste instantie kost het tijd, maar ik ben ervan overtuigd dat het uiteindelijk veel oplevert.”

Volgens Helene en Annelies is de belangrijkste les uit de pilot dan ook: samenwerken betekent niet dat iedereen méér doet. Het betekent vooral dat professionals beter van elkaar weten wie wat doet, wanneer je elkaar nodig hebt en wanneer je juist ook iets níét hoeft te doen.

Lees verder

• ONTiE-pilot Wlz Thuis afgerond: ‘Je gaat meer denken als elkaar’, waarin huisarts Sylvie DeConinck en wijkverpleegkundige Petra Hinke vertellen over hun ervaringen.
• Over ONTiE en de samenwerkingsafspraken. Regionale samenwerking ouderenzorg Eemland: zo werkt ONTiE aan de juiste zorg op de juiste plek

Ook aan de slag met ONTiE?

Heeft het verhaal van Annelies en Helene jou geïnspireerd en wil je in jouw wijk ook aan de slag met ONTiE? Wij begeleiden je graag daarbij. Neem hiervoor contact op met Jacintha Engelhart, projectleider ONTiE Thuis, via j.engelhart@samensterkereemland.nl.