Nieuws uit ons netwerk: zorgverleners, welzijnsprofessionals  en inwoners weten elkaar goed te vinden

Nieuws uit ons netwerk

‘Binnen de regio komt alles samen in de wijken. Op een zo laag mogelijk niveau, voor, samen met en heel dicht bij inwoners. In mijn andere projecten werk ik meer op regionaal niveau. Nu gaat het om de wijken. Daar moet het gebeuren want daar wonen de inwoners. Ik werk samen met heel veel verschillende zorgprofessionals die allemaal al een eigen rol hebben binnen de wijk. We brengen die rollen samen en die samenwerking komt uiteindelijk ten goede van de inwoners. Daarom vind ik het project heel mooi. En complex, vanwege de vele verschillende disciplines. Complex, leuk, uitdagend en je leert heel veel van en over de eerste lijn.’

Sinds maart dit jaar is Elise van Westerlaak projectleider hechte wijkverbanden voor VEL Eemland. Daarnaast werkt ze als programmamanager ONTiE (Oudergeneeskundig Netwerk Thuis in Eemland) en projectleider OncoLokaal  voor Samen Sterker Eemland. Vlak voor haar zwangerschapsverlof voor haar tweede kindje vertelde ze in oktober over de hechte wijkverbanden.

Waarom is juist dit project uitdagend?
‘De professionals werken samen in de wijk. Een uitdaging daarbij is dat er veel eerstelijns disciplines zijn, met elk een eigen visie, eigen belangen, een eigen werkwijze. En dat willen we zo goed mogelijk combineren. Het is heel mooi als dat lukt.’

Er wordt natuurlijk al gewerkt in wijkverbanden.
‘Ja, er is al heel veel moois en daar willen we mee verder gaan. De afgelopen vier of vijf jaar is er al heel hard gewerkt aan bijvoorbeeld de oprichting van de wijksamenwerkingsverbanden van Huisartsen Eemland. Heel veel verschillende zorgprofessionals komen daar nu al samen en daar bouwen we nu op verder. En ook vanuit de gemeenten en het sociaal domein heb je al samenwerkingen van professionals. Net zoals natuurlijk bij de andere eerstelijns disciplines die monodisciplinair of multidisciplinair samenwerken. De samenwerking kan er onderling anders uitzien, of er is een andere indeling van de wijksamenwerking. Het doel is om multidisciplinaire samenwerking op te zoeken. Mensen uit verschillende disciplines leren elkaar kennen en kunnen goed samenwerken. Als  zorg en welzijn samen goed op elkaar aansluiten, dan wordt de patiënt op de juiste plek geholpen.’

Wat merk je als zorg- of welzijnsprofessional nu van het project?
‘Nu merk je daar als het goed is nog niet zoveel van. Je weet waarschijnlijk dat het speelt en dat we de wijkindeling en de definitie van hechte wijkverbanden willen vormgeven.’

Er is al heel veel samenwerking, waarom is het dan toch nodig dat dit project er is?
‘Dat is een hele goede vraag, het antwoord ligt eigenlijk bij de Visie eerstelijnszorg 2030. Landelijk, en dat is alom bekend, komt er een grote zorgvraag en hulpvraag af op de eerste lijn. Vanuit de landelijke definitie ligt er een opdracht om de eerste lijn te versterken, met nadruk op het samenwerken in hechte wijkverbanden. In de regio zullen we daarom de eerste lijn met elkaar moeten versterken. Want die grote zorgvraag kun je regionaal op een juiste manier opvangen. Het is dus landelijk nodig, en wij bouwen in de regio verder op wat er al is.

Verschillende netwerken, bijvoorbeeld OncoLokaal, vormen samen een mooi platform waarop zorgverleners samen komen. In zo’n netwerk kijken zorgverleners samen naar de vragen en wensen van inwoners en hebben we daar ideeën over. Maar die ideeën moeten natuurlijk wel goed geborgd worden. Bij de hechte wijkverbanden! Als er in de wijk wordt samengewerkt, dan kunnen de zorgnetwerken in de wijk goed samenkomen voor de inwoners.

Als je verder kijkt dan de regio of bestaande netwerken, dan zie je dat de hechte wijkverbanden een mooi platform zijn om veel initiatieven te laten landen.’

Waar werk jij nu het hardst aan?
‘We onderzoeken hoe we een eenduidige wijkindeling kunnen maken. De huisartsen en het sociaal domein hebben nu nog verschillende wijkindelingen en de wijkverpleging werkt ook weer anders als het om de indeling in de regio gaat. En – die twee stappen kunnen eigenlijk niet zonder elkaar – we werken we aan de definities: van de hechte wijkverbanden of bijvoorbeeld de kernteams binnen een hecht wijkverband. Zijn er misschien kaders nodig, bijvoorbeeld over het aantal overleggen? Zijn er richtlijnen nodig? Of is het juist zo dat hechte wijkverbanden zelf over dat soort zaken beslissen? Aan het begin van het nieuwe jaar weten we daar meer over.’

Waarom weten we niet al hoe het eruit komt te zien?
‘Natuurlijk wil je op een gegeven moment dat het staat, met een eigen governance en structuur. Maar dat kun je niet in een maand regelen omdat je met een heleboel verschillende disciplines te maken hebt, die op verschillende manieren mono- en multidisciplinair samenwerken. Samen met collega’s binnen het programmateam van VEL, andere projectleiders, andere regionale programma’s en natuurlijk de projectgroep hechte wijkverbanden met vertegenwoordigers van alle disciplines, hebben we een advies geschreven. Dat advies wordt vervolgens voorgelegd aan de disciplines. Daar gaat tijd overheen. Je moet het, bijvoorbeeld als het gaat om de wijkindeling, echt zorgvuldig doen en daarom de tijd nemen. Dan kiezen we voor één indeling en kunnen we de hechte wijkverbanden straks in één keer goed implementeren. Het gaat echt om de samenwerking. Ook tussen het sociaal domein en de zorg. Dat is het allerbelangrijkst. Daarna volgt de inhoud vanzelf.’

Nu werk je dus aan de definitie en de indeling. Wat gaat er komend jaar gebeuren?
‘Dan is het vooronderzoek afgerond, zijn de kaders duidelijk en gaan we aan de slag met de samenwerking in de wijk.’

Nu zijn we nog heel erg aan het onderzoeken, met documentatiewerk achter de coulissen. Straks kun je aan de slag.

Wat is jouw wens voor de wijken?
‘Mijn wens is natuurlijk dat de samenwerking over een paar jaar nog beter staat dan dat deze nu al is. Dat zorgverleners en welzijnsprofessionals elkaar goed weten te vinden en dat inwoners de professionals weten te vinden. Dat we bijdragen in plaats van overhoop halen wat er al stond.’

Verandering is spannend en het lijkt misschien alsof er nu toch weer iets wordt opgelegd. Ik hoop dat straks alles staat en dat we daar tevreden over zijn. Samen snappen we het zorglandschap dan nog een stukje beter. Die opdracht maakt het voor mij persoonlijk zo leuk, een oprecht heel leuk project.